Bazı zaferler vardır, yalnızca tarih kitaplarında okunmaz.
Bazı zaferler vardır, bir milletin yüreğinde sonsuza kadar yaşar.
30 Ağustos Zaferi işte böyle bir zaferdir.
Bugün üzerinde özgürce yaşadığımız bu toprakların her karışında, geçmişimizin izleri; her dalgalanan bayrağımızın dalgasında nice kahramanların fedakârlığı vardır. 30 Ağustos'u anlamak, vatan sevgisinin ne demek olduğunu anlamaktır.
Bir millet düşünün…
Yokluklar içinde, imkânsızlıklar karşısında, geleceğinin elinden alınmasına razı olmayarak ayağa kalkıyor. Kadınıyla erkeğiyle, genciyle yaşlısıyla tek yürek oluyor. Elindeki imkân sınırlı ama yüreğindeki vatan sevgisi sonsuz…
İşte o milletin adı, Türk milletidir.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde verilen Millî Mücadele, yalnızca cephede kazanılan bir savaş değildi. O mücadele, bir milletin “Ben varım, bağımsızlığımı kimseye bırakmam” diyerek tarihe attığı büyük bir imzaydı.
30 Ağustos, işte o imzanın zafer günüdür.
Vatan sevgisi sözle değil, yürekle yaşanır.
Bugün bizler belki cephede değiliz.
Ama hepimizin bir vatan borcu var.
Kimi işini dürüst yaparak öder bu borcu, kimi çocuklarını iyi yetiştirerek…
Kimi ülkesinin geleceği için çalışarak, kimi yaşlısına sahip çıkarak, kimi ihtiyaç sahibinin elinden tutarak…
Çünkü vatan sevgisi sadece gerektiğinde silah kuşanmak değildir.
Vatan sevgisi, bu ülkeye faydalı bir insan olabilmektir.
Birbirimizi kırmadan/dökmeden, ötekileştirmeden, farklılıklarımızı zenginlik kabul ederek aynı bayrağın altında kardeşçe yaşayabilmektir.
Bugün en fazla ihtiyacımız olan şeylerden biri de budur: Birbirimizi anlamak ve birbirimize sahip çıkmak.
Çünkü bizi güçlü yapan, sadece ekonomik gücümüz veya teknolojimiz değildir. Asıl gücümüz, zor zamanlarda birbirimizin yanında durabilen büyük bir millet oluşumuzdur.
Gençlerimize büyük bir emanet düşüyor, bugünün gençleri, yarının Türkiye'sidir.
Onlara yalnızca başarıyı değil, geçmişimizi, tarihimizi, tecrübelerimizin yanında sorumluluğu da anlatmalıyız.
Onlara 30 Ağustos'un bir tatil gününden ibaret olmadığını, bu toprakların büyük bedeller ödenerek kazanıldığını öğretmeliyiz. Çünkü geçmişini bilmeyen bir nesil, geleceğini sağlam kuramaz.
Gençlerimiz; bilimin, eğitimin, ahlakın, çalışkanlığın ve üretmenin ışığında ilerlemeli. Kendilerine, ailelerine, milletlerine ve ülkelerine karşı sorumluluklarını unutmamalıdır.
Atatürk'ün ve Millî Mücadele kahramanlarının bizlere bıraktığı bağımsızlık mirası, ancak böyle korunabilir.
Şehitlerimizi unutursak, kendimizi unuturuz. 30 Ağustos'u kutlarken en büyük vefa borcumuz şehitlerimizedir. Onlar, bugün bizim yaşadığımız hayatı yaşayamadılar. Çocuklarının büyüdüğünü göremeyenler oldu. Anne ve babasına bir daha sarılamayanlar oldu. Sevdiklerine veda edemeden cepheye gidenler oldu.
Biliyor musunuz? Aşkı vatan olanlar tarihler boyu hiç yanılmadı
Fakat hepsinin ortak bir sevdası vardı: Vatan.
Onların fedakârlığı sayesinde bugün bayrağımız göklerde özgürce dalgalanıyor. Bu nedenle 30 Ağustos'ta sadece zaferimizi değil, o zaferin bedelini ödeyen kahramanlarımızı da hatırlamalıyız.
Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, Millî Mücadele'nin bütün kahramanlarını, aziz şehitlerimizi ve ebediyete intikal etmiş gazilerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz.
Bu gün bize düşen görev çok açık:
Ülkemizi sevmek. Ama sadece sözle değil. Çalışarak, üreterek, dürüst yaşayarak, birbirimize sahip çıkarak, çocuklarımızın geleceğini düşünerek ve bu güzel vatanın değerlerine sahip çıkarak.
Çünkü Türkiye Cumhuriyeti bize gökten inmedi.
Bu vatanın her karışında bir fedakârlık, bir gözyaşı, bir dua ve bir kahramanlık hikâyesi vardır.
Vatan aşkı bir kara sevdadır, Bu sevda ancak kara toprakta biter!
Bir millet inandığında, kenetlendiğinde ve vatanını yüreğinin en derininde sevdiğinde aşamayacağı hiçbir engel yoktur.
Öyleyse bugün bir kez daha aynı duyguyla haykıralım:
Bu vatan bizimdir.
Bu bayrak bizimdir.
Bu Cumhuriyet bizimdir.
Ve bu büyük emanet, gelecek nesillere onurla bırakılacaktır.
Üzerimizden al bayrağın gölgesi eksik olmaması dileğiyle;
Ne mutlu Türk milletine!
Ne mutlu vatanını sevenlere!
